21 Temmuz 2010 Çarşamba

kayısı

sakin - bu defa

Birinin oradan geçerken tesadüfen attığı bir kayısı çekirdeğinden tesadüfen büyümüş bir kayısı ağacı gibiyim. Burada bulunmamın özel bir nedeni yok. Burada bulunmamı özellikle isteyen biri/leri de yok.

Büyüyüp dallanıyor budaklanıyorum. Zaman geçiyor; kışlar, yazlar, baharlar... Üzerime kar yağıyor, yağmur yağıyor, güneş doğuyor. Kimse meyvelerimi toplayıp evine götürmüyor, reçel yapmıyor, çocuklar dallarıma tırmanmıyor, uzanıp gölgemde dinlenmiyor. Yapayalnız bir kayısı ağacıyım ben. O kadar uzağım ki bütün bunlardan, ne işe yarayabileceğimi ben bile bilmiyorum. Meyvelerim dallarımda çürüyor, zaman sürekli geçiyor ve kar yağıyor.

Kocaman bir dünyadaki işlevsiz bir kayısı ağacıyım ben. Ve o koca dünya ben fotosentez yapsam da yapmasam da dönüp duruyor.

10 yorum:

Oath dedi ki...

Şu an tam içinde bulunduğum ruhsal durum.Zaten ağlıyordum bir de bunu okurken iyice ağlamaya başladım.
Sürekli içime atıp,saklamaya çalıştığım,kurtulmaya çalıştığım bir durum.Ama lanet olasıca şey bulduğu her frsatta gün yüzüne çıkıyor.Yazdığın bu tarz şeyler o kadar beni anlatıyor ki bazen aynı şeyleri mi yaşadık şu zaman kadar diyorum.

agdabandi dedi ki...

gel beraber kayısı bahçesi olalım :)

"leb" demeden... dedi ki...

geçen gün birinin yarısını yiyip yere attığı kaysı ve çekirdeğine basıp düştüm...

başka bişi ol sen ya...

agdabandi dedi ki...

hey yarabbi :D

cacao dedi ki...
Bu yorum yazar tarafından silindi.
cacao dedi ki...

bende dahil olabilir miyim bu bahceye :)

cacao dedi ki...

bende dahil olabilir miyim bu bahceye :)

agdabandi dedi ki...

tabii. ne kadar çok o kadar iyi. orman oluruz gerekirse!

cips yiyemeyen kız dedi ki...

Ben bi ağaç olmayı beceremediğimi bile düşünüyorum bazen... bu daha kötü sanrm

Adsız dedi ki...

3. kez deniyorum bu sefer olur umarım.

onca yazını okudum en beğendiğim bu oldu. bu oldu çünkü en samimi içten bulduğum bir yazı, bir zamanda bir insanın içinden akanlar olarak gördüm. bana vuranlar benden kaçanlar.

kıskandım aslında biraz. neyi mi? itirafını.

(bu arada diğer yazılarını da keyifle okudum.)